صبح دوشنبه قبل از مراجعه به قسمت مخطوطات ، به سالن عمومى مطالعه قسمت السنة شرقيه كتابخانه رفتم واز روى " فيش ها " فهارس مشخصات " الذريعة " را يافتم وبر برگ در خواست نوشتم ومنتظر ماندم تا آن كتاب عزيز نفيس را براي من بياورند . خداوند متعال مؤلف عاليقدر اين كتاب مستطاب مرحوم مبرور خاتمة المحدثين شيخ العلماء والمحققين علامه فقيه آية الله حاج شيخ آقا بزرگ طهراني رضوان الله عليه را در درجات رفيعه قرب جاى دهد ، با مراجعه به آن كتاب شريف ومطالعه آنچه در ص 374 ج 2 رديف 1505 مرقوم فرموده وسپس آنچه در ج 20 ص 2 درباره " المجدي " بيان داشته بود آن روز اينقدر فهميدم كه اين كتاب از مؤلفات " صاحب المجدي " است . اما چون به هر حال نسخه ناقص بود نمىدانستم كه اين كتاب همان " المجدي " است يا مؤلفه ى ديگرى از مؤلفات أبى الحسن عمرى ( ره ) است بنابراين خواستم از ديگر مآخذ وكتب رجال استمدار كنم ولى متأسفانه در آن كتابخانه عظيم به كتابهائى " نظير " تنقيح المقال " و " أعيان الشيعة " و " رياض العلماء " و " مجالس المؤمنين " و " روضات الجنات " و " منتهى الآمال " و " عمدة الطالب " كه در اين دو تاى أخير منقولاتى از المجدي وجود دارد وأمثال اين كتب نمىتوانستم بدون راهنما وبه سهولت دسترسى پيدا كنم گو اينكه بعد از تفحص راهنما وتجسس فراوان همان دوست إيراني ونيز مرد عراقي فاضل وشيعه متدينى كه أو هم كارمند كتابخانه است معلوم شد بيشتر اين كتابها در آن كتابخانه وجود ندارد ويا دوره ناقص از آن موجود است . از آنچه را هم كه مرحوم ( دهخدا ره ) در لغت نامه وضمن عناوين " أبى الحسن العمرى " و " ابن الصوفي " و " الشجري " و " المجدي " بيان فرموده بود چيز تازه اى دستگيرم نشد .